New York en Amsterdam in 2040
Hoe zien New York en Amsterdam er uit in 2040? Urban Signature's Nathalie Jager opende op 17 juni de ARCAM-tentoonstelling Glimpses en blikte vooruit op de toekomst van de twee wereldsteden. "We gaan van fysiek naar connected."
Op verzoek van Arcam hebben vijf Amerikaanse en vijf Nederlandse architectenbureaus een toekomstscenario - glimpse - bedacht voor een specifiek gebied in New York of Amsterdam. De glimpses zijn elk gekoppeld aan één van de vijf basiscondities voor de leefbare stad: breathing, eating, making, moving, dwelling.
Urban trend hunter Nathalie Jager opende de tentoonstelling afgelopen week in Amsterdam. Zij ziet een aantal opvallende overeenkomsten tussen de toekomstscenario’s voor de twee steden.
Energie efficiency - Niet alleen overheden en bedrijven zetten in op duurzame energie. Ook stadsbewoners zelf steunen en initiëren optimaal duurzaam gebruik van energie.
Nieuwe vormen van openbaar vervoer - De auto neemt in 2040 geen prominente plaats meer in in het stadsbeeld. Er is veel ruimte voor alternatieve vormen van vervoer: fiets, rickshaw,vervoer over water. Ook zal het vervoer effectiever worden gebundeld. Transportlijnen sluiten straks naadloos op elkaar aan en komen samen in speciale transport hubs.
Wonen en werken lopen in elkaar over - Mensen werken flexibel, waar en wanneer dat hen uitkomt. Vaak vanuit huis, soms vanaf een locatie in de stad en soms op een kantoor. Woningen bieden de faciliteiten om te kunnen werken.
Geen massaproductie, maar gespecialiseerde industrie - In Amsterdam en New York vindt geen massaproductie meer plaats, dat laten we over aan andere werelddelen. Wel kennen de steden een gespecialiseerde industrie: design, kunst, lokale producten.
Urban Farming - De stad wordt meer zelfvoorzienend en voedselproductie vindt weer dichterbij de burger plaats: in metropoolparken, op daken en braakliggende grond. Het voedsel wordt aangeboden op dagelijkse boerenmarkten.
De compacte stad is troef - We benutten de beschikbare ruimte zo efficiënt mogelijk. Er is geen functiescheiding meer, veel mensen leven parttime in de stad (hebben een huis op het platteland of wonen in meerdere steden), er zijn steeds meer eenpersoonshuishoudens, mensen wonen dichter op elkaar en zoeken dynamiek in hun directe omgeving, de stad wordt optimaal benut.
Klimaatbestendig wonen - New York en Amsterdam maken het water een geïntegreerd onderdeel van de stad. Er komen kunstmatige eilanden met natuur en recreatie en zelfvoorzienende drijvende woningen die zijn bestand tegen hoog en laag water.
Er zijn in 2040 een aantal basisvoorwaarden voor leven in de stad: breathing, eating, moving, making en dwelling. De scenario’s van de architectenbureaus zetten elk één van deze thema’s centraal. Wat Nathalie Jager betreft kan daar nog een basisvoorwaarde aan worden toegevoegd: meeting. “Een stad staat of valt met de ontmoetingen tussen mensen. En juist die ontmoetingen worden in 2040 heel anders dan nu. Meeting is een thema dat dwars door de andere scenario’s heenloopt.”
Stadsbewoners en bezoekers willen ontmoeten: om inspiratie op te doen, om te delen en gewoon uit nieuwsgierigheid naar andere mensen. Meeting wordt volgens Nathalie Jager een hybride mix van virtuele ontmoeting en sharing. “Er ligt nu al een digitale laag van netwerken over de stad. De OV-chip, Google Streetview, interactieve etalages, navigatiesystemen en veiligheidscamera’s leggen vast wat er in de stad gebeurt. De nu opgroeiende generatie ontmoet elkaar in het echt en online. Sommige vrienden en contacten zijn zelfs alleen virtueel.”
Ontmoeten in 2040
De echte en virtuele wereld lopen straks moeiteloos in elkaar over. Nathalie Jager: “Onze beleving van de stad verandert hierdoor. Verplaatsen wordt in 2040 een heel ander begrip. Dingen die voorheen onzichtbaar of onbereikbaar waren, komen straks binnen handbereik. Je hoeft je niet meer perse fysiek te verplaatsen om de interactie aan te gaan. Augmented reality en holograms zijn tegen die tijd helemaal geïntegreerd in ons bestaan. We kunnen elkaar in verschillende verschijningsvormen ontmoeten. Ons leven gaat van fysiek naar connected.”
“Emoties zullen niet veranderen. Interacties wel. Mensen in de stad worden enorm flexibel, ook in hun ontmoetingen die heel verschillende – fysieke en virtuele - vormen kennen”, aldus Nathalie Jager. Zij licht aan de hand van het interactive experience model (Falk, Dierking 1992) toe wat de opkomst van technologie doet met onze stadsbeleving. De beleving van individuele stadsgebruikers wordt weergegeven als de optelsom van 3 dimensies: de persoonlijke, sociale, en fysieke context. Doordat social media opkomt (sociale context) en technologie onze ontmoetingen ondersteunt (persoonlijke context) heeft dit impact op onze beleving volgens het IAX-model. Openbare ruimtes, hubs en andere ontmoetingsplekken zullen we daarom anders gaan ervaren.